Signur,
Ti das luz en nossa tschielitad,
Ti discurras tras nous cun amur e pasch.
Signur, nus discurrin cun Ti,
e Ti returnas noss pled tschient vens millis giadas.
Ti ans amas sco nus essan,
faccia a faccia.
Ti prenas nossa malsegirezza e noss dolur,
e Ti vivas en noss chors.
E a paupa,
ans reünin en Tes bratschs.
Ti regalias a nus confidenza,
Ti regalias a nus amur,
Ti regalias a nus speranza,
Ti regalias a nus curiusitad.
Da l’entschatta enfin la fin, nus essan Tes uffants,
plen da nettadad e innocentad,
vulnerabilitad e bellezza.
Nus essan libers — precis sco Ti.
A chaschuns Ti giaschest sco salvatur en nossa malsegirezza,
e a chaschuns simplicamain sco Ti.
Ti vivas en nossas epocas,
exact sco avant tschientas e millers onns.
Nus essan sco ina fanestra averta vers Ti.
Quai essan nus, e là es Ti.
AMEN.